آدمک

آدمک آخر دنیاست بخند
آدمک عشق همین جاست بخند
دست خطی که تو را عاشق کرد
شوخی کاغذی ماست بخند
آدمک خر نشوی گریه کنی
کل دنیا سراب است بخند
آن خدایی که بزرگش خواندی
به خده مثل تو تنهاست بخند

شمع وخاموشي

یکی بود یکی نبود وقتی خورشید طلوع کرد از پشت پنجره کلبه ای قدیمی،شمع سوخته ای را دید که از عمرش لحظاتی بیش نمانده بود.به او پوزخندی زد و گفت:دیشب تا صبح،خودت را فدای چه کردی؟
شمع گفت:خودم را فدا کردم تا که او در غربت شب غصه نخورد.
خورشید گفت:همان پروانه که با طلوع من تو را رها کرد!
شمع گفت:یک عاشق برای خوشنودی معشوق خود همه کار می کند و برای کار خودهیچ توقعی از او ندارد زیرا که شادی او را شادی خود می داند
خورشید به تمسخر گفت:آهای عاشق فداکار،حالا اگر قرار باشد که دوباره به وجود آیی،دوست داری که چه چیزی شوی؟ شمع به آسمان نگریست و گفت: شمع…دوست دارم دوباره شمع شوم
خورشید با تعجب گفت:شمع؟؟
شمع گفت:آری شمع…دوست دارم که شمع شوم تا که دوباره در عشقش بسوزم وشب پروانه را سحر کنم،خورشید خشمگین شد و گفت:چیزی بشو مانند من تا که سالها زندگی کنی،نه این که یک شبه نیست و نابود شوی!
شمع لبخندی زد و گفت:من دیشب در کنار پروانه به عیشی رسیدم که تو در این همه سال زندگیت به آن نرسیدی…من این یک شب را به همه زندگی و عظمت و بزرگی تو نمی دهم.
خورشید گفت:تو که دیشب این همه لذت برده ای پس چرا گریه می کنی؟
شمع با چشمانی گریان گفت:من از برای خودم گریه نمی کنم،اشکم از برای پروانه است که فردا شب در آن همه ظلمت و تاریکی شب چه خواهد کرد و گریست و گریست تا که برای همیشه آرامید

فرانتس کافکا.

داستان کوتاه از فرانتس کافکا.نویسنده ی اهل چک
موش گفت:
- افسوس!. دنيا روز به روز تنگ تر می شود. سابق جهان چنان دنگال بود كه ترسم می گرفت. دويدوم و دويدم تا دست آخر هنگامی كه ديدم از هر نقطه ی افق ديوار هایی سر به آسمان می كشند آسوده خاطر شدم. اما اين ديوار های بلند با چنان سرعتی به هم نزديك می شوند كه من از هم اكنون خودم را در آخرِ خط می بينم و تله ای كه بايد در آن افتم پيش چشمم است.
- چاره ات در اين است كه جهتت را عوض كنی.
گربه در حالی كه او را می دريد چنين گفت.

شگفتا از شما که به ماندن اطمینان ندارید؛اما برای رفتن نیز آماده نیستید !

گویند: صاحبدلی ، برای اقامه ی نماز به مسجدی رفت .
نمازگزاران،همه اورا شناختند؛پس ازاوخواستندکه پس ازنماز،
بر منبر رود و پند گوید . او پذیرفت .
نماز جماعت تمام شد . چشم ها همه به سوی او بود.
مرد صاحب دل برخاست و بر پله ی نخست منبر نشست .
بسم الله گفت و خدا و رسولش را ستود .
آن گاه خطاب به جماعت گفت : مردم ! هر کس از شما که می داند
امروز تا شب خواهد زیست و نخواهد مرد ، برخیزد !
کسی برنخاست .
گفت: حالا هر کس از شما که خود را آماده مرگ کرده است ، برخیزد ! بازکسی برنخاست .
گفت : شگفتا از شما که به ماندن اطمینان ندارید؛اما برای رفتن نیز آماده نیستید !

برگرد

من از قصه زندگی ام نمی ترسم
من از بی تو بودن به یاد تو زیستن و تنها از خاطرات گذشته تغذیه کردن می ترسم.
ای بهار زندگی ام
اکنون که قلبم مالا مال از غم زندگیست
اکنون که باهایم توان راه رفتن ندارد
برگرد
باز هم به من ببخش احساس دوست داشتن جاودانه را
باز هم آغوش گرمت را به سویم بگشا
باز هم شانه هایت را مرحمی برایم قرار بده.
بگزار در آغوشت آرامش را به دست آورم
بدان که قلب من هم شکسته
بدان که روحم از همه دردها خسته شده.
این را بدان که با آمدنت غم برای همیشه من را ترک خواهد کرد.
بس برگرد که من به امید دیدار تو زنده ام

پس کجايي؟

پس کجايي؟

سروش صحت

صبح ها مسير ثابتي دارم و اگر عجله نداشته باشم آنقدر در ايستگاه منتظر مي مانم تا تاکسي مورد علاقه ام برسد. در واقع راننده اين تاکسي را دوست دارم. راننده پير و درشت هيکلي با دست هاي قوي و آفتاب سوخته و چشم هاي مشکي رنگ است که تابستان و زمستان سر شيشه ماشين را باز مي گذارد و با آنکه چهار سال است بيشتر صبح ها سوار ماشينش مي شوم فقط سه چهار بار صداي بم و خش دارش را شنيده ام. ماشينش نه ضبط دارد، نه راديو و شايد همين سکوت، حضورش را اين چنين لذت بخش مي کند. ما هر روز از مسير ثابتي مي رويم، فقط چهارشنبه هاي آخر هر ماه راننده مسير هميشگي مان را عوض مي کند. يکي از چهارشنبه هاي آخر ماه به او گفتم «از اين طرف راهمون دور مي شه ها.» «مي دونم.» ديگر هيچ کدام حرفي نزديم و او باز هر روز از مسير هميشگي مي رفت و چهارشنبه هاي آخر ماه مسير دورتر را انتخاب مي کرد. چهارشنبه آخر ماه پيش وقتي از مسير دورتر مي رفت، سر يک کوچه ترمز کرد نگاهي به اين طرف و آن طرف انداخت، بعد گفت؛ «ببخشيد الان برمي گردم» و از ماشين پياده شد.

غروری که فاصله را رقم زد

وقتی نگاهم میکرد تمام وجودم می لرزید تنها کسی بود که مرا اینگونه عاشق کرد دلم می خواست بدونه که چقدر دوستش دارم اما او همیشه بامن سردو رسمی بود.
به خاطرش به علاقه خیلی ها پشت کردم اما بازهم……..
یک روز به هم برخورد کردیم ازم دعوت کرد احساس خوبی داشتم اونروز خیلی حرف زدیم اما اینبار هم سردو رسمی……..
سالها گذشت درسمان هم تمام شد اخرین باری بود که می دیدمش یعنی میدانستم که این اخرین بار است اخرین حرف ما فقط یه نگاه بود ……
و دراخر گفت خدانگهدار……
من رفتم و اورفت من با اندیشه او و او با اندیشه فرداها….
زمانی گذشت با خبر شدم که ازدواج کرده میگفتند او دیگر شاد نیست نمیدانستم چرا من به تنهایی خود فکر میکردم..

تلاش مرد کور

مردی بود كور كه خیلی زود از خواب بیدار شد

تا نماز صبح را با جماعت در مسجد بخواند

وی لباس خود را پوشید و وضو گرفت. سپس راهی مسجد شد

در نیمه راه پای او لیز خورد و بر روی زمین افتاد و لباسش كثیف شد

دوباره به خانه برگشت و لباسش را پوشید و وضو گرفت

و برگشت تا اینكه در مسجد نماز بخواند

و برای بار دوم در همان مكان اول، پایش لیز خورد و افتاد

و باز هم لباسش كثیف شد

دوباره به خانه برگشت و لباسش را عوض كرد

و وضو گرفت و راهی مسجد شد

در وسط راه با مردی كه چراغ در دستش بود روبرو شد

از آن مرد پرسید كه تو كی هستی؟

مرد جواب داد كه من تو را دیدم كه دوبار در وسط راه افتادی

و با خودم گفتم كه راه تو را نورانی كنم

تا بتوانی به مسجد بروی و آن مرد با آن مرد كور به مسجد رسیدند.

مرد كور به آن مرد گفت كه بیا داخل نماز بخوانیم اما آن مرد خودداری كرد

دوباره به او گفت كه بیا نماز بخوانیم، این بار مرد به شدت خودداری كرد

بعد از آن، مرد كور از او پرسید چرا دوست نداری نماز بخوانی؟

مرد در جواب گفت كه من شیطانم

در بار اول من تو را بر زمین انداختم تا نتوانی به مسجد بروی

اما وقتی كه تو به خانه برگشتی خداوند تمام گناهانت را بخشید

برای بار دوم كه تو را انداختم

تو دوباره به خانه برگشتی و راهی مسجد شدی

خداوند تمام گناهان اهل بیت تو را بخشید

برای بار سوم ترسیدم تو را بیندازم

مبادا دوباره برگردی و خداوند به وسیله این كارت تمام گناهان اهل روستا را ببخش

کودک گرسنه

سازمان ملل حركت جديدی را برای كمك به كودكان فقير و گرسنه جهان شروع كرده است كه بر اساس آن به ازای هر كليك روی يك سايت معرفی شده، به يك كودك گرسنه در جهان غذای رايگان می‌رسد. در اين برنامه ، كاربران با مراجعه به سايت اينترنتی : http://thehungersite.com بر روی دكمه زرد رنگ بالاي صفحه كليك كرده و به اين ترتيب به ازای هر كليك، كمپانيهای اسپانسر هزينه يك وعده غذای رايگان را براي کودکان تقبل مي کنند.

Tehran Street

- خيابان تهران، منطقه گنگنام در شهر سئول پايتخت کره جنوبي. خياباني دوطرفه، شلوغ، پر از آسمانخراش و البته مشهور.

2- خيابان تهران براي ساکنان سئول حکم خيابان وليعصر براي تهران نشينان را دارد.

3- ماجرا مربوط است به سال 1976 يا 1355 و ديدار شهردار وقت تهران از پايتخت کره جنوبي. خيابان تهران فعلي سئول آن روزها سامنئونگ نام داشته است. بعد از توافق دو شهردار سامنئونگ، تهران ناميده و خيابان سئول هم در تهران ساخته مي شود.

نکته 1؛ ساختمان نمايندگي شرکت اينترنتي ياهو، سامسونگ، هاينيکس و… در خيابان تهران سئول قرار دارد.

نکته2 ؛ کره يي ها خيابان تهران را Tehranno به معني Tehran Street يا خيابان تهران تلفظ مي کنند. اين خيابان 5/3 کيلومتر طول دارد.